Historia Rumi

[dropcap color=”#1e73be”]P[/dropcap]ierwsze ślady tutejszego osadnictwa pochodzą z drugiego tysiąclecia p.n.e. . We wczesnym okresie epoki żelaza (V w. p.n.e.) na obszarze tzw. „Starej Rumi” oraz Zagórza pojawiło się osadnictwo stałe.

Po ukształtowaniu się państwa polskiego, ówczesna wieś Rumina weszła w skład terenów oddanych we władanie namiestnikom gdańskim. Na początku XIII w. książę Świętopełk dokonał nadania Rumi zakonowi cystersów oliwskich, Zagórze natomiast, od czasów swego powstania, pozostawało majątkiem „państwowym” jednak po roku 1308 znalazło się ono we władaniu Krzyżaków. Po drugim pokoju toruńskim (1466r.) zagórze przeszło pod zarząd starosty puckiego.

Wiek XVI to złoty okres ponownego rozwoju obu wsi. W tym okresie, nad Zagórską Strugą pojawiły się młyny, kuźnie, tartaki oraz folusze. Rozwój gospodarczy przerwały najazdy szwedzkie z lat 1627, 1655, 1709 oraz wielki pomór. W wyniku tych tragicznych wydarzeń zaludnienie, w ciągu XVII w., zmniejszyło się o blisko 70 procent. W trakcie pierwszego zaboru, Rumia, Zagórze oraz Szmelta, wraz z całymi niemal Prusami Królewskimi dostały się pod panowanie pruskie.

Wiek XIX to okres dalszego rozwoju gospodarki Rumi. W 1870 roku do eksploatacji oddano linię kolejową ze Szczecina do Gdańska i zbudowano strażnice dróżnicze w Rumi oraz na Zagórzu.
W 1920 roku, Rumia powróciła do granic Polski. Okres II Rzeczypospolitej to dla Rumi czas wzmożonego rozwoju. W 1925 roku, na obrzeżach Rumi powstało małe lotnisko z kilkoma hangarami przeznaczone dla stacjonujących tutaj żołnierzy Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku.

W roku 1935, uruchomiono lotnisko cywilne, początkowo krajowe a od 1939 roku międzynarodowe. Rozwój Rumi przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie walk, we wrześniu 1939 roku w Rumi poległo 147 polskich żołnierzy oraz 70 osób cywilnych. W 1945 roku, Rumię wyzwalały wojska II Frontu Białoruskiego z I Brygadą Pancerną im. Bohaterów Westerplatte.

Po wojnie Rumia zaczęła się ponownie rozwijać. 7 października 1954 roku otrzymała prawa miejskie. W skład nowego miasta weszły: Stara Rumia, Biała Rzeka, Zagórze, Szmelta i Janowo. Szybki rozwój miasta pod względem ludnościowych odbywał się w dwóch etapach. Najpierw w latach 1955-69 gdy rozparcelowano teren dawnego lotniska na działki, następnie w latach 80, kiedy rozpoczęła się budowa osiedla mieszkaniowego w Janowie.