Śladami pomników przyrody – cz. 8

Daglezja zielona (889) zyskała status pomnika przyrody 6 kwietnia 1993 roku na mocy rozporządzenia wojewody gdańskiego. To majestatyczne drzewo rośnie w południowo-zachodniej części miasta, nieopodal Szmelty. Formalnie jest to teren Nadleśnictwa Gdańsk, Leśnictwo Stara Piła (oddział 57a). Okaz znajduje się po lewej stronie leśnej drogi prowadzącej do Rumi, tuż przy czarnym szlaku.

Drzewo ma około 175 lat i zachwyca wymiarami: przy 340 centymetrach obwodu pnia osiąga aż 50 metrów wysokości, co czyni go jednym z wyższych punktów w okolicy. Co najważniejsze, drzewo mimo upływu lat zachowuje dobrą kondycję.

Chcesz odwiedzić to miejsce? Zeskanuj kod QR, aby uruchomić nawigację.

Kilka lat później, tuż przed świętami – 14 grudnia 1998 roku – do grona pomników przyrody dołączyła sosna zwyczajna (1072). Na ten wyjątkowy okaz natrafimy w południowej części Rumi, niedaleko Łężyc. Jest to teren zarządzany przez Nadleśnictwo Gdańsk, Leśnictwo Stara Piła (oddział 98f}. Drzewo, podobnie jak daglezja, rośnie przy czarnym szlaku.

Cechą charakterystyczną tej sosny jest duża rana na pniu będąca pamiątką po uszkodzeniach mechanicznych – można ją łatwo dostrzec, patrząc od strony pobliskiego skrzyżowania. Wiek sosny szacuje się na około 215 lat. Parametry pomnika również są imponujące: obwód wynosi 315 centymetrów, a wierzchołek sięga 32 metrów wysokości.

Chcesz odwiedzić to miejsce? Zeskanuj kod QR, aby uruchomić nawigację.