Funkcjonalność przede wszystkim – jak wyglądały wnętrza domów w okresie PRL-u

Meblościanka, przedpokój od podłogi po sufit wyłożony boazerią, wzorzyste tapety i dywany, kryształowe kieliszki, paprotki... Tak mniej więcej wyglądały domy w okresie PRL-u. Estetyka wnętrz dominująca w latach 1945-89 stała się stylem charakterystycznym dla całego kraju, który w tym okresie zmagał się z trudną, powojenną rzeczywistością. Nie inaczej było w Rumi.

Charakterystyczne elementy wystroju wnętrz da się wychwycić na wielu fotografiach, choćby tych wykonanych z okazji różnych wydarzeń kulturalnych, które odbywały się w dawnej siedzibie Miejskiego Domu Kultury przy ulicy Sobieskiego.

Wnętrza w PRL-u były nastawione na funkcjonalność – w czasach wielu ekonomicznych ograniczeń wykorzystywano dostępne materiały w możliwie najlepszy sposób. Wizualnie przestrzeń była często niespójna, pełna przeróżnych, nie zawsze pasujących do siebie wzorów – zadania aranżacji nie ułatwiał także z reguły mały metraż mieszkań. Stąd właśnie zastosowanie ikonicznej meblościanki czy półkotapczanu – kreatywnie zaprojektowanych mebli, które pozwalały zaoszczędzić cenną, domową przestrzeń. Duże, masywne segmenty z miejscem na telewizor umożliwiały przechowywanie różnych sprzętów, ale także eksponowanie dekoracji, takich jak modne wówczas kryształy. Pojawiały się też niskie i długie komody oraz ażurowe, wysokie regały.

Ściany często zdobiły kolorowe tapety o bogatych wzorach i różnych teksturach, z motywami geometrycznymi lub kwiatowymi. Innym sposobem dekoracji ścian były drewniane boazerie, za-słaniające je w całości lub do połowy (lamperia). Takie okładziny, często w odcieniach pomarańczowo-brązowych, skutecznie ma-skowały niedoskonałości ścian i zatrzymywały ciepło. Podobną funkcję pełniły kasetony sufitowe, najczęściej wykonane ze styropianu – choć były nietrwałe, ukrywały ewentualne pęknięcia i skazy.

Drewno pojawiało się nie tylko na ścianach w postaci boazerii, ale także na podłogach jako parkiety, często układane w jodełkę, kwadraty czy inne wzory geometryczne. Innym rozwiązaniem było linoleum (sprawdzające się w pomieszczeniach użytkowych, takich jak kuchnia) lub wykładzina. Bardzo modnym elementem, który nadawał charakter pomieszczeniom, były także wzorzyste dywany, często w kolorach czerwieni. Jako dekoracyjna dominanta dywany z motywami tureckimi przyciągały wzrok i ożywiały wnętrza domów. Dużą rolę odgrywały tu różnego rodzaju dodatki, takie jak wspomniane już kryształy, malowana ceramika, ozdobne talerze zawieszane na ścianach czy porcelanowe figurki ustawiane na półkach. W mieszkaniach można było znaleźć także rośliny, z których najpopularniejsze były paprotki, często eksponowane na metalowych stojakach lub zawieszane pod sufitem.

Wnętrza okresu PRL-u były urządzane bardzo praktycznie. Po-przez wzorzyste dodatki, które wnosiły do mieszkań kolor i życie, starano się nadać im osobisty charakter, nawet w ograniczonych warunkach i trudnych realiach. W dzisiejszych czasach meble i inne przedmioty ze słusznie minionej epoki są interesujące zarówno dla kolekcjonerów, jak i historyków, a jako świadectwo minionych lat stają się źródłem wiedzy dla następnych pokoleń.